نشریه الکترونیکی صدمنتخب

کنترل عصبانيت - آشنايي با انواع عصبانيت

100montakhab — Wed, 12 Nov 2008 19:19:47 GMT

کنترل عصبانيت - آشنايي با انواع عصبانيت

عصبانيت بخشي طبيعي از حالات انسان است که کنار آمدن با آن هميشه هم آسان نيست. وقتي افراد نمي توانند آنرا کنترل کنند، آزار وآسيب هايي که مي رسانند کاملاً مشهود است.

خيلي افراد عصبانيت خود را پنهان مي کنند. خيلي ها آن را با خشم و غضب بيرون مي دهند. براي خيلي هاي ديگر هم، عصبانيت يک حالت مزمن و سخت است که عادت خشم و عصبانيت بطور مداوم نمود مي کند.

عصبانيت 10 نوع مختلف دارد:

اجتناب از عصبانيت: اين افراد اصلاً از عصبانيت خوششان نمي آيد. خيلي ها از عصبانيت خودشان يا ديگران واهمه دارند و مي ترسند که کنترل خود را از دست بدهند. خيلي ها فکر مي کنند عصباني شدن کار زشتي است. اين دسته از افراد تصور مي کنند که بايد هميشه مهربان و خوش خلق باشند تا احساس آرامش و امنيت کنند.

البته اينها هم مشکلاتي دارند. عصبانيت مي تواند به ما کمک کند وقتي اشکالي در کار وجود دارد آنرا برطرف کنيم. اما اين دسته افراد، احساس گناه مي کنند. به همين خاطر از خطاهاي ديگران مي گذرند.

عصبانيت موزي: اين افراد هيچوقت نمي گذارند که ديگران متوجه عصبانيت آنها بشوند. گاهي اوقات حتي خودشان هم نمي دانند که چقدر عصباني هستند. اما اين عصبانيت به شکل هاي مختلف نمود پيدا مي کند مثل فراموش کردن مسائل يااينکه مي گويند مي خواهند کاري را انجام دهند اما هيچوقت دنبال آنرا نمي گيرند. گاهي هم فقط مي نشينند و فکر ديگران را خراب مي کنند. اين افراد مظلوم و صدمه ديده به نظر مي رسند و باعث مي شود که مدام از آنها بپرسيد، "چرا از دست من عصباني هستي؟" وقتي با اين رفتارهايشان فکر ديگران را خراب مي کنند، روي زندگي خود کنترل پيدا مي کنند. اما با همه اين حرف ها نيازها و خواسته هاي خودشان را هم گاهي فراموش مي کنند. نمي دانند بايد با زندگي خود چه بکنند و اين منجر به خستگي، بي حوصلگي و نارضايتي از روابطشان مي شود.

عصبانيت پارانويايي: اين نوع عصبانيت زماني اتفاق مي افتد که کسي از طرف ديگران مورد تهديد غيرمنطقي قرار گرفته است. آنها همه جا دنبال خشونت هستند. مطمئن هستند که ديگران مي خواهند متعلقاتشان را از آنها بگيرند. فکر مي کنند که ديگران مي خواهند به آنها آسيب فيزيکي يا کلامي بزنند. به خاطر همين تصورات بيشتر اوقات خود را با حسادت صرف گارد گرفتن و دفاع کردن از چيزهايي که فکر مي کنند به آنها تعلق دارد مي کنند—عشق همسرشان، پولشان، يا چيزهاي باارزش ديگري که دارند. افراديکه عصبانيت پارانويايي دارند عصبانيتشان را به اين و آن هم مي دهند. بدون اينکه متوجه عصبانيت خودشان باشند، فکر مي کنند همه آدم هاي ديگر عصباني هستند. آنها راهش را پيدا کرده اند که چطور بدون احساس گناه عصباني شوند. هيچ امنيتي در زندگي خود احساس نمي کنند و به هيچکس هم اعتماد ندارند. قضاوت ضعيفي دارند چون عصبانيت و احساسات خودشان را با عصبانت بقيه اشتباه مي گيرند. آنها عصبانيت خود را در کلمات و چشمان دوستان، همکاران و نزديکان خود مي بينند و همين باعث سرگشتگي آنها مي شود.

عصبانيت ناگهاني: افراديکه عصبانيت ناگهاني دارند، مثل يک صاعقه اي در يک روز تابستاني منفجر مي شوند.. از هيچ نقطه خاصي نشانه نمي گيرند، منفجر و بعد ناپديد مي شوند. گاهي اوقات فقط رعد و برق است، و خيلي زود از بين مي رود. اما معمولاً باعث آزاد و اذيت خيلي ها مي شود. آنها که عصبانيت ناگهاني دارند، همه احساسات خود ر ا رها مي کنند و بعد احساس خوبي به آنها دست مي دهد و حس مي کنند که رها شده اند. نداشتن کنترل مشکل اصلي اين دسته افراد است. اين عصبانيت ها مي تواند براي خود فرد و ديگران خطر بزرگي محسوب شود. آنها معمولاً حرف هايي مي زنند و کارهايي مي کنند که بعداً از آن پشيمان مي شود اما آنموقع ديگر خيلي دير شده است و پشيماني سودي ندارد.

عصبانيت شرماگين: آنهايي که به توجه زيادي نياز دارند يا خيلي به انتقاد حساس هستند معمولاً دچار اين نوع عصبانيت مي شوند. کوچکترين انتقادي احساس شرم و خجالت را در آنها زنده مي کند و متاسفانه اين افراد خودشان را خيلي دوست ندارند. احساس مي کنند بي ارزش هستند، به اندازه کافي خوب نيستند، و کسي آنها را دوست ندارد. و وقتي کسي به آنها بي محلي مي کند يا حرفي منفي درموردشان مي زند، آن را نشانه اين مي دانند که آن فرد دوستشان ندارد. و اين خيلي آنها را عصباني مي کند. با خودشان فکر مي کنند، "تو باعث شدي من احساس بدي پيدا کنم به خاطر همين تلافي اش را سرت درمي آورم." آنها با مقصر کردن، انتقاد کردن، و مسخره کردن ديگران اين حس خجالت و شرم را از بين مي برند. عصبانيت آنها به آنها کمک مي کند از هر کسي که باعث شده آنها احساس شرم و خجالت کنند، انتقام بگيرند. اما اين شيوه عصبانيت خيلي خوب عمل نمي کند. چون باعث مي شود کساني را که دوست دارند ناراحت کنند. عصبانيت و از دست دادن کنترل فقط باعث مي شود که احساس بدتري نسبت به خودشان پيدا کنند.

عصبانيت تعمدي: اين عصبانيت برنامه ريزي شده است. کساني که از اين نوع عصبانيت استفاده مي کنند معمولاً از کار خود آگاهند. واقعاً احساس عصبانيت نمي کنند، حداقل در ابتداي کار. دوست دارند ديگران را کنترل کنند و به نظرشان بهترين راه براي آن عصبانيت است و حتي گاهي اوقات خشونت. قدرت و کنترل چيزي است که از اين عصبانيت به دنبال آن هستند. هدف آنها اين است که به تهديد و ارعاب ديگران، به آنچه که مي خواهند برسند. اين روش تا وقتي موثر است اما در طولاني مدت بي اثر مي شود. مردم بالاخره راهي براي خلاصي و فرار از اين عصبانيت ها پيدا مي کنند.

عصبانيت اعتيادي: برخي افراد به آن احساسات قوي که همراه باعصبانيت مي آيد نياز دارند. حتي اگر مشکلاتي که عصبانيتشان به وجودمي آورد را دوست نداشته باشند، شدت آنرا دوست دارند. عصبانيت آنها بيشتر نوعي عادت بد است که اشتياق احساسي ايجاد ميکند. جالب و سرگرم کننده نيست، اما قوي است. اين افراد وقتي از عصبانيت منفجر مي شوند، قدرت بسيار بالايي احساس مي کنند. احساس مي کنند زنده اند و سرشار از انرژي هستند. اما همه اعتيادها به نوعي مخرب است. اين اعتياد هم از قاعده مستثني نيست. آنها نمي توانند راه هاي ديگري براي شاد شدن پيدا کنند و به خاطر همين به عصبانيت تکيه مي کنند.

عصبانيت عادتي: عصبانيت مي تواند به يک عادت بد تبديل شود. آنهايي که عادتاً افرادي عصباني هستند، هميشه دچار عصبانيت مي شوند که بيشتر مواقع سر مسائل بسيار کوچک و پيش پا افتاده است.. در همه چيز و همه کس دنبال بدنترين نکته هستند. هميشه با احساس عصبانيت از چيزي به رختخواب مي روند و حتي خواب هايي که مي بينند هم با اين عصبانيت دمخور است. افکار عصباني آنها باعث مي شود دعواها و مشاجرات بيشتر و بيشتري داشته باشند. حتي بااينکه خوشان هم از اين وضعيت ناراضي هستند، اما نمي توانند دست از اين عصبانيت ها بردارند. آنها نمي توانند به کساني که دوستشان دارند نزديک شوند چون عصبانيتشان بين آنها فاصله مي اندازد.

عصبانيت اخلاقي: بعضي افراد فکر مي کنند حق دارند عصباني شوند چون يکي قانونشکني کرده است. اين باعث مي شود فردي که قانونشکن، بد، شرير، گناهکار و بدجنس است تنبيه شود. اين افراد معمولاً به خاطر اشتباهات و کارهاينها کم بدي که ديگران انجام مي دهند، عصباني مي شوند. مي گويند که حق دارند از باورها و اعتقاداتشان دفاع کنند. حس برتري اخلاقي به آنها دست مي دهد.. وقتي به خاطر اين دلايل عصباني مي شوند به هيچ وجه احساس گناه نمي کنند. حتي در عصبانيتشان هم خودشان را از ديگران برتر و والاتر مي دانند. طرز فکر اين افراد سياه و سفيد است و دنيا را خيلي ساده مي بينند. نمي توانند کساني را که با آنها تفاوت دارند را درک کنند. تفکرات آنها خشک و سختگيرانه است.

نفرت: نفرت نوعي سخت از عصبانيت است. يک نوع زننده و بد از عصبانيت است که زماني اتفاق مي افتد که فرد به اين نتيجه مي رسد که آن فرد مقابل کاملاً بد است. بخشيدن آن فرد به نظر غيرممکن مي آيد و درعوض ترجيح مي دهند که او را تحقير کرده و از او متنفر شوند. نفرت با عصبانيتي شروع مي شود که برطرف نمي شود. بعد به خشم و کينه مبدل مي شود و بعد يک نفرت واقعي که ت ابديت ادامه مي يابد. اين افراد معمولاً دنبال اين هستند که چطور آن فردرا تنبيه کنند و معمولاً به آن فکرمي کنند. آنها تصور مي کنند که خودشان قرباني هايي معصوم هستند. و دنيايي دشمن براي خودشان مي سازند که بايد با آنها جنگ کنند و با نفرت و کينه با آنها مقابله مي کنند. اما اين تنفر به مرور زمان آسيب ها و تخريب هاي زيادي ايجاد ميکند. افراد متنفر نمي توانند با زندگي کنار بيايند.

عصبانيت يک حس نيرنگ آميز است که وقتي ندانيد چطور بايد از آن استفاده کنيد، استفاده از آن برايتان دشوار خواهد بود. خيلي وقت ها مي تواند کمک خوبي به شمار برسد البته به شرط اينکه در دام هيچکدام از عصبانيت هايي که توضيح داديم نيفتيد. آنهايي که خوب از عصبانيت استفاده مي کنند روابط نرمال و سالمي با عصبانيت خود دارند. عصبانيت به نظر آنها اين است:

· عصبانيت بخشي عادي از زندگي است.

· نشانه خوبي براي وجود مشکل در زندگي فرد مي باشد.

· اعمال توام با عصبانيت بايد با دقت کنترل شوند. لزومي ندارد چون مي توانيد حتماً بايد عصباني شويد.

· عصبانيت اگر در حد اعتدال باشد هيچوقت کنترل فرد از دست نمي رود.

· هدف حل مشکل است نه فقط ابراز عصبانيت.

· عصبانيت به طريقي نشان داده مي شود که ديگران قادر به درک آن باشند.

· عصبانيت موقتي و زودگذر است. وقتي مشکل حل شد، از بين مي رود.

وقتي مهارت هاي درست و صحيح براي عصباني شدن را ياد بگيريد و تمرين کنيد، هيچوقت از عصبانيتتان بعنوان يک بهانه استفاده نخواهيد کرد. مسئوليت حرفهايي که مي زنيد و کارهايي که مي کنيد را گردن مي گيريد حتي اگر از عصبانيت جنون پيدا کنيد.

هرچه بيشتر درمورد طريقه عصبانيت شخصي خود بدانيد، کنترل بيشتري روي زندگيتان خواهيد داشت. آنوقت مي توانيد عصبانيت و خشم اضافي و بيهوده را ناديده بگيريد.

www.vahid-mohammadi.org

سهم خانم ها درموفقیت مردان

100montakhab — Wed, 12 Nov 2008 19:13:42 GMT

می‌گويند زن‌ها در موفقيت و پيشرفت شوهرانشان نقش بسزايی دارند.

ساعد مراغه‌ای از نخست وزيران دوران پهلوی نقل کرده بود:

زمانی که نايب کنسول شدم با خوشحالی پيش زنم آمدم و اين خبر داغ را به اطلاع سرکار خانم رساندم...

اما وی با بی‌اعتنايی تمام سری جنباند و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی کنسول است؛ تو نايب کنسولی؟!»

گذشت و چندی بعد کنسول شديم و رفتيم پيش خانم؛ آن هم با قيافه‌ايی حق به جانب...

باز خانم ما را تحويل نگرفت و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی معاون وزارت امور خارجه است و تو کنسولی؟!»

شديم معاون وزارت امور خارجه؛ که خانم باز گفت «خاک بر سرت؛ فلانی وزير امور خارجه است و تو...؟!»

شديم وزير امور خارجه گفت «فلانی نخست وزير است..... خاک بر سرت کنند!!!»

القصه آنکه شديم نخست وزير و اين بار با گام‌های مطمئن به خانه رفتم و منتظر بودم که خانم حسابی يکه بخورد و به عذر خواهی بيفتد.

تا اين خبر را دادم به من نگاهی کرد؛ سری جنباند و آهی کشيد و گفت: «خاک بر سر ملتی که تو نخست وزيرش باشی!!!»

100montakhab — Mon, 10 Nov 2008 17:50:34 GMT

آخرین اخبارایران؛جهان؛فرهنگی ؛هنری؛علمی؛اقتصادی؛حوادث؛ورزشی و...

جستجودر: قرآن نهج البلاغه صحیفه سجادیه حافظ مولوی

سعدی شاهنامه دیکشنری کتابخانه کودکان

کتابخانه نوجوان کتابخانه سایت حکایات پانصدمقاله قرانی

زندگی به سبک آمریکائی

100montakhab — Fri, 07 Nov 2008 20:36:14 GMT

بوش پدر روزی گفت که "روش زندگی آمریکائی" محل چانه زنی و چند و چون نیست و دانالد رامسفلد ماموریت خود را در جنگ برعلیه ترور عبارت از این می دانست که دنیا را متقاعد کند که آمریکائی ها بتوانند به روش زندگی خود ادامه دهند.
My mission in the war against terror is to persuade the world that Americans must be allowed to continue their way of life
این امر را بوضوح در ذهنیت کل جامعه آمریکا نیز (بغیر از فعالین مدافع عدالت اجتماعی Social Justice Activists) می توان احساس کرد، به این عبارت که آنان زندگی مالامال از بریز و بپاش را که گاه انسان از فرط اسراف در توضیح و توجیه آن در می ماند حق مسلم خود می دانند.
میزان غذائی که هر ساله در ایالات متحده در دسترس آمریکائی ها قرار می گیرد ١۶٠ میلیارد کیلو است. از این مقدار ۴۵ میلیارد کیلوآن شامل سبزیجات تازه، میوه، شیر، گوشت و غذاهای دانه ای توسط فروشندگان مواد غذائی، رستورانها و مصرف کنندگان بدور ریخته می شود. [1] این میزان یعنی یک چهارم غذای قابل دسترس در آمریکا، می تواند ٣٠٠ میلیون نفر را در کشورهای آفریقائی از گرسنگی محض نجات دهد. با توجه به آمار داده شده توسط "سازمان غذا و کشاورزی" (FAO) وابسته به سازمان ملل در سال ٢٠١٠ تعداد کسانی که در آفریقا از گرسنگی رنج خواهند برد در حدود ٣٠٠ میلیون نفر خواهد بود. [2] باین ترتیب تنها غذای بدور ریخته شده آمریکائیها می تواند قاره سیاه را از چنگال اهریمن گرسنگی نجات دهد.
اما سئوال از مدافعان زندگی به سبک آمریکائی اینست آیا مردم دیگر دنیا هم حق اینکه با الگوی آمریکائی زندگی کنند دارند یا نه؟ اگر نه چرا؟ و اگر دارند به این سئوال پاسخ دهید.
درآمد سرانه چین بر طبق برخی اظهار نظرها از جمله "لستر براون" (Lester Brown) رئیس انستیتوی سیاستهای زمین (Earth Policy Institute) در سال۲۰۴۰ آمریکا را پشت سر خواهد گذارد. [3] اگر مصرف سرانه گوشت در چین مشابه مصرف سرانه گوشت در آمریکا (۱۲۵ کیلوگرم در سال) شود تنها چین معادل ٨٠% کل مصرف امروز جهان را بخود اختصاص خواهد داد. [4]
اگر سطح استفاده سرانه اتوموبیل در چین مشابه آمریکا شود در سال ٢٠٣١ تعداد اتوموبیلهای روی جاده های چین به ١/١ میلیارد اتوموبیل خواهد رسید و این تعداد از مجموع اتوموبیل های روی جاده جهان که هم اکنون۷۹۵ میلیون دستگاه می باشد بیشتر است. [5] مصرف سرانه کاغذ در چین در صورت برابر شدن با آمریکا بازار مصرفی معادل دو برابر کل کاغذ مصرفی در جهان امروز را پدید خواهد آورد. [6] این یعنی خداحافظ جنگل های جهان. و تازه ما در محاسبات خود هند را منظور نکرده ایم. اقتصاد هند طبق برآوردهای انجام شده در سال۲۰۵۰ به بزرگی اقتصاد آمریکا خواهد بود [7] و سیل خروشان مصرف در هند تمامی مردم جهان را زیر فشار خرد کننده قرار خواهد داد.
درحالیکه شعله های نفت به خاموشی می گراید چگونه و از کجا این حجم غذا و سوخت و مواد مصرفی برای این جمعیت فراهم شود؟ اگر مردم دیگر دنیا نیز از مدل اقتصادی و مصرف آمریکائی تبعیت کنند باید به انتظار معجزه ای از آسمان نشست والا زمین جوابگوی این تقاضا نخواهد بود.
گزارش موسسه دیده بانی جهان در سال۲۰۰۶ (Worldwatch Institute) می گوید:
"مصرف سرانه غلات آمریکا سه برابر چین و پنج برابر هند است. اگر قرار باشد هر چینی و هندی مانند یک آمریکائی مصرف کنند، تنها برای جوابگوئی به این دو اقتصاد به دو کره زمین نیازمند خواهیم بود". [8]

[1] U.S. Food Waste and Hunger Exist Side by Side-IPS Sept./03/2004
[2] Poverty Mapping- Maps and Graphics- Number of Persons Chronically Undernourished- Food and Agriculture Organization of the United Nations-FAO
[3] Learning from China- Why the Western Economic Model Will not work for the World- Earth Policy Institute- March/09/2005
[4] Learning from China- Why the Western Economic Model Will not work for the World- Earth Policy Institute- March/09/2005
[5] I bid
[6] I bid
[7] Welcome to the Asian Century By 2050- China and maybe India will overtake the U.S. economy in size – CNNmoney.com- January/12/2004
[8] State of the World 2006: China and India Hold World in Balance

100montakhab — Fri, 07 Nov 2008 18:35:20 GMT

سازنده‌ترین كلمه گذشت است ... آن را تمرین كن
پرمعنی‌ترین كلمه ما است ... آن را به كار ببر
عمیق‌ترین كلمه عشق است ... به آن ارج بنه.
بی رحم‌ترین كلمه تنفر است ... از بین ببرش.
سركش‌ترین كلمه حسد است ... با آن بازی نكن.
خودخواهانه‌ترین كلمه من است... از آن حذر كن.
ناپایدارترین كلمه خشم است... آن را فرو ببر.
بازدارنده ترین كلمه ترس است ... با آن مقابله كن.
با نشاط‌ترین كلمه کار است ... به آن بپرداز.
پوچ ترین كلمه طمع است ... آن را بكش
سازنده ترین كلمه صبر است... برای داشتنش دعا كن.

100montakhab — Fri, 07 Nov 2008 18:19:44 GMT

همیشه اولین ها بهترین ها نیستند

ولی بهترین ها همواره اولینند .

رباعیاتی از فرامرزمیرشکار

100montakhab — Fri, 07 Nov 2008 18:01:23 GMT

چادربه سر ؛ از عشق فراترباشی
نادیده ودیده را همه سرباشی
من علت حرمت تورانشناسم
ای کعبه گمان کنم که مادرباشی

***

پرمنت بخشش نهادش هستم

هرلحظه رهین اعتمادش هستم

هرکس که مرایادنشمایدیکبار

تاآخرعمرمن به یادش هستم

***

پرهمهمه ی ارض وسما زینب بود

هم خاک زمین وهم هوا زینب بود

شمشیرتوهیچگه نیفتادبه خاک ...

بعداز توسپاه کربلا ....زینب بود...

***

دست دل ساده ی مرا او خوانده است

در لحظه ی انتظار؛ دل را رانده است

کج کرد دوباره راه خود را و رفت

فهمید دلم دوباره تنها مانده است

***

حالا نه و حالا نه و حالاها نه

امروزنه ؛فردا نه وفرداها نه

قبلن نه وفعلن نه و بعدن ها نه

دستت بنهی به دستهایم یانه؟؟؟

***

آهنگ همه ترانه ها سنگ شده است
حتي شجريان چه بدآهنگ شده است
تافحش نداده ام به هرچه عشق است
بگذارببوسمت دلم تنگ شده است

***

شب گشت ودوباره طبع مجنون در راه
تاصبح رود چه برسرمن اي ماه
ليلي ليلي کجايي؟ اي ليلي آه
لاحول ولا قوه الابالله

***

چون کوه ؛طنین یاریارش بامن
چون آینه ی شکسته کارش بامن
یک باربگوکه دوستت دارم من
تکرار هزار وصدهزارش بامن

***

آن قطره که یک دقیقه دریانشوم
آن بادکه یک ثانیه صحرانشوم
بگذاردراین عشق چنان هیچ شوم
که هرچه بگردند ...پیدانشوم

***

دریاهم دیگربه چشم هایم سنگیست
گل هم دیگرنمادی از بی رنگیست
اینست مرا حال...چه می بایدکرد؟
بعدازتوتمام لحظه ها دلتنگیست...

زندگينامه اوباما، رئيس جمهور جديد آمريكا

100montakhab — Wed, 05 Nov 2008 22:24:46 GMT

زندگينامه اوباما، رئيس جمهور جديد آمريكا

باراك اوباما در چهارم آگوست 1961 به دنيا آمد. سناتور اهل ايالت ايلينويز آمريكا سرانجام توانست در انتخابات رياست جمهوري آمريكا، جان مك كين رقيب جمهوريخواه خود را شكست دهد.

به گزارش فارس، اوباما اولين آمريكايي-آفريقايي است كه از سوي يك حزب سياسي مهم آمريكا به عنوان نامزد رياست جمهوري انتخاب ‌شد.
وي در هانالولو هاوايي از پدري با نام باراك حسين اوباما اهل كنيا و مادري با نام «آن دونهام»، آمريكايي سفيدپوست اهل كانزاس به دنيا آمد.
پدر و مادر اوباما هنگامي كه در دانشگاه هاوايي در مانوئا درس مي‌خواندند با هم آشنا شدند اما بعد از دو سال از يكديگر طلاق گرفتند و پدر اوباما به كنيا بازگشت و پيش از مرگش در سال 1982 در حادثه رانندگي تنها يك بار ديگر پسرش را ديد.
دونهام پس از طلاق با «لئو سوئتورو» ازدواج كرد و خانواده در سال 1967 به اندونزي رفت.
اوباما پس از آن به هانالولو بازگشت و با پدربزرگ و مادربزرگ مادريش زندگي كرد و در سال 1979 از دبيرستان فارغ‌التحصيل شد.
اوباما اعتراف كرده كه به عنوان يك بزرگسال در دوران دبيرستان از ماريجوآنا، كوكائين و الكل استفاده كرده است.
اوباما پس از دوران دبيرستان به لس‌آنجلس رفت و به مدت دو سال در كالج «اوكسيدنتال» درس خواند و سپس به دانشگاه كلمبيا در شهر نيويورك رفت و در رشته علوم سياسي گرايش روابط بين‌الملل به مطالعه پرداخت.
اوباما ليسانس خود را از دانشگاه كلمبيا در سال 1983 گرفت.
پس از صرف چهار سال در شهر نيويورك، اوباما به شيكاگو رفت و به عنوان مدير پروژه جوامع در حال توسعه استخدام شد.
اوباما در ژوئن 1989 با همسرش «ميشله رابينسون» آشنا شد و در سوم اكتبر 1992 با وي ازدواج كرد. «ماليا آن»، اولين دختر اين زوج در سال 1998 به دنيا آمد و دومين دختر با نام «ناتاشا»در سال 2001 متولد شد.
اوباما همچنين فارغ‌التحصيل دانشگاه قضايي هاروارد است و به عنوان وكيل حقوق مدني پيش از انتخاب به عنوان سناتور ايالت ايلينويز در سال 1997 خدمت كرد.
وي از سال 1997 تا 2004 در دانشگاه شيكاگو مدرس قانون اساسي آمريكا بود و پس از حضور ناموفقش در انتخابات مجلس نمايندگان آمريكا در سال 2000، در سال 2003 وارد مبارزات انتخاباتي سناي آمريكا شد و پس از پيروزي اوليه در مارس 2004 سخنراني را ارائه داد و در نوامبر 2004 با 70 درصد آرا از ايالت ايلينويز به سناي آمريكا راه يافت.
وي به عنوان عضو اقليت دموكرات در صد و نهمين كنگره آمريكا به تصويب قانون كنترل تسليحات متعارف و استفاده از بودجه‌هاي دولتي كمك كرد.
اوباما همچنين سفرهاي رسمي را به اروپاي شرقي، خاورميانه و آفريقا در صد و دهمين كنگره آمريكا داشت و در تصويب قوانيني درباره تقلب انتخاباتي، تغيير آب و هوا، تروريسم هسته‌اي ‌و مراقبت از پرسنل بازگشته ارتش آمريكا نقش داشت.
وي نامزدي خود در انتخابات رياست جمهوري را در فوريه 2007 اعلام كرد و در سال 2008 با پشت سر گذاشتن رقيب سرسخت خود «هيلاري كلينتون» به عنوان نامزد دموكراتها انتخاب شد و «جوزف بايدن»، سناتور اهل ايالت «دلاور» را به عنوان معاون خود برگزيد

نوروزسازمانها

100montakhab — Fri, 31 Oct 2008 09:41:07 GMT

نوروز سازمانها، روزی است که مراحل زاید اداری حذف شده وفرآیندهای انجام کار کوتاه و ساده شوند.

نوروزسازمانها،روزی است که سازمانهاهدفمندشده وبراساس برنامه، درراستای تحقق اهداف تلاش نمایند.

نوروز سازمانها، روزی است که سازمانها به جای رفتار عادتمندانه ،نگاه هوشمندانه داشته باشند.

نوروز سازمانها، روزی است که سازمانها بتوانند دانش فردی را به دانش سازمانی تبدیل کرده و یاد گیرنده و یاد دهنده باشند.

نوروزسازمانها،روزی است که سازمانهابه کارکنانشان به عنوان بزرگترین دارایی وباارزشترین سرمایه نگاه کنند.

نوروز سازمانها، روزی است که سازمانها به وضع موجود رضایت نداده و خوب بودن را آفت بهتر شدن بدانند.

نوروز سازمانها، روزی است که دو روزشان یکسان نباشد. (هر روز بهتر از دیروز)

نوروز سازمانها، روزی است که هفت برنامه تحول در سفره هاي 7 سین شان گسترده شود.

نوروز سازمانها، روزی است که اهداف فردی و سازمانی در جهت رسیدن به قرب خدا همسو و همراستا شوند.

نوروز سازمانها، روزی است که خدمات مورد نیاز ارباب رجوع بدون مراجعه حضوری ارائه شود.

نوروز سازمانها، روزی است که مراجعه کنندگانش احساس ارباب بودن داشته باشند.

نوروز سازمانها، روزی است که باورها، اندیشه ها و رفتارها نو شوند.

نوروز سازمانها روز مشخصي نيست بلكه هر روز كه در آن براي بالندگي و تحول تلاش شود همان روز ، نوروز سازمانها خواهد بود بر اين اساس هر روز ما مي تواند نوروز باشد.نوشته:بهرام جلیل خانی

هفت سین سازمان من

100montakhab — Fri, 31 Oct 2008 09:38:16 GMT

1.سواكردن‌ودور كردن اقدام واقلام ضروري ازاقدام واقلام غيرضروري

2.سامان دادن ومرتب چيدن اقلام موردنياز

3.سپيدي وپاكيزگي محيط كار

4.سعي در حفظ مطلوب اقدامات انجام شده

5.سازمان يافتگي وانضباط

۶.سخت كوشي

7.سماجت در انجام كار خوب تا مرز عادت